“Affetmek! Bilmiyorsun ki affedemediğinde de tanrıcılık oynuyorsun! Kusurlarımız ve vesveselerimizden ötürü tövbe ettiğimizde, hatamızı anladığımızda Yüce Yaradan bizi bağışlar. O’nun sonsuz hoşgörüsü de senin içinde! Affetmediğinde cezalandırıyorsun! Yüce Yaradan seni affederken sen kine, nefrete, öfkeye tutunuyorsun. Kibir ele geçiriyor ruhunu. Tanrıdan uzaklaşıyorsun. Kendine hoşgörülü davran. Kendini özgür bırak. Ruhunu özgür bırak.”
“Bu hayatta sen belirleyebilirsin “eder”ini, başka kimse değil. Kendine, yaptığın işe saygı duymanın önemli bir parçasıdır hakkının karşılığını doya doya vermek.”