İnsan bazen yorulur.
Hayattan, insanlardan, kendinden…
Kalabalıkların içinde bile
kendini yalnız hisseder.
İşte o anlarda,
bir kitap iyi gelir insana.
Yazmak, içindekileri dökmek…
Bazen bir resim anlatır söyleyemediklerini,
bazen bir şarkı tutar elinden.
Sinema olur hayali,
tiyatro olur hayatın kendisi.
Sanat, insana nefes aldırır.
Mutluyken daha mutlu eder,
üzgünken acıyı hafifletir.
Ağladığında yanında olur,
sevindiğinde sesine karışır.
Belki her şeyi çözmez,
ama insanı ayakta tutar.