Zeynep Eroğlu
@ZynpErgl
'Tahinli Çörek Kokusu' isimli kitabın yazarı...
Sosyoloji
Ankara
33 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaklaşık 15-16 yaşlarımdayken, babamın Kara Davut (Delail-i Hayrat Şerhi) kitabını okumuştum. Annem, babamın bu kitabı okuduğu dönemde çok etkilendiğini ve farklı rüyalar gördüğünü söylerdi; ben de o merakla başlamıştım. Gerçekten de insanı manevi anlamda içine çeken, çok farklı duygular yaşatan ve huzur veren bir kitap. Aslında oldukça kalın ve hacimli bir eser ama içindeki kısa anlatılar o kadar sürükleyici ki insanı yormuyor, bir roman gibi akıp gidiyor.
Babamın o kitabı hala köydeki evimizde duruyor. O hala ara ara açıp okuduğu için kitabını yanıma almak istemedim. Ancak o günlerdeki aynı duyguyu yakalayabilmeyi çok istiyordum. Çünkü insan büyüdükçe kalbi biraz daha katılaşıyor sanki; bu yüzden çocukluktaki o saf maneviyatı ve tadı tekrar bulabilmeyi umuyorum.
Kitabın o eski basımını 'Nadir Kitap'ta bulduğumda dünyalar benim oldu. Sırf bu heyecanı ve manevi atmosferi paylaşabilmek için kendimle birlikte arkadaşlarıma da aldım. Onlar da okusun ki yaşadığımız duyguları, gördüğümüz rüyaları karşılıklı konuşabilelim istiyorum. Şimdi kendime aldığım bu eski baskıyla, çocukluğumdaki o huzura doğru yeni bir yolculuğa çıkıyorum.
İnternette kitabı okuyanların yorumlarını da gördüm. Okurken gül kokusu aldığını söyleyenler, farklı rüyalar görenler olmuş… Bunları okuyunca merakım ve heyecanım daha da arttı. Bakalım bu kez ben neler hissedeceğim, nasıl duygular yaşayacağım, hangi deneyimlerle karşılaşacağım…
2024'ten beri kitaplığımda bana bakıyordu… Arada başka kitaplar bitti ama o hep evde, sessizce sırasını bekledi. Nihayet bitirdiğimde hem hayranlık hem de geç kaldığım için mahcubiyet duydum.
Cengiz Aytmatov’un bu dev eseri benim için gerçekten de 'gün uzar yüzyıl olur' dedirten bir bekleyişe dönüştü:))
Martin Eden benim için önce sıradan ama mutlu bir gençti.
Sonra hırslı, inatçı, pes etmeyen bir adam oldu. Burası benim için çok heyecanlı ve sürükleyiciydi.
Ve en sonunda hayaline ulaştığında, insanın başarıyla birlikte düşebileceği o büyük boşluğu gösterdi bana.
Bu kitapla birlikte şunu fark ettim:
Hayat bir hayal uğruna sürdürülüyorsa, o hayal gerçekleştiğinde anlam da tükenebiliyor.
Okuyana kadar zihnimde şu düşünce vardı:
“Yalan dünya tutkusu… Ulaşmak için mücadele et, ulaştığında tadı kaçsın, sonra yeni bir istek.”
İnsan sanki hiç bitmeyen arzuların peşinde yorulmaya mahkûm.
Ama bu kitap bana başka bir şey öğretti.
İnsanın bitmeyen hayalleri ve istekleri aslında bir yük değilmiş.
Belki de insanı hayatta tutan şey tam olarak onlarmış. Kesinlikle okunması gereken müthiş bir kitaptı..
Atatürk ve Kayıp Kıta Mu beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi.
Mu Kıtası’nın gerçekten var olmuş olabileceği fikri, hayal gücümün ötesinde bir kapı araladı. Kitabı okurken sadece bir anlatıyı değil, aynı zamanda bir ihtimali düşündüm.
Okudukça “Eğer böyle bir kıta gerçekten varsa, mutlaka izleri olmalı” sorusu kafama takıldı. Merak edip araştırma yaptım; bu tür çalışmaların büyük maddi imkânlar gerektirdiğini öğrendim. İmkânım olsaydı, bu gizemin peşinden gitmek isterdim.
Kitap, kesin cevaplar vermekten çok merak uyandıran, düşündüren bir etki bırakıyor. Benim için en kıymetli yanı da buydu.
Halit Hüseyni’nin “Uçurtma Avcısı” romanı, Afganistan’ın yaşadığı yıkımı, savaşın, gericiliğin ve liderlik eksikliğinin bir toplumu nasıl paramparça ettiğini anlatıyor. Kitabı okurken, aklıma sık sık Mustafa Kemal Atatürk geldi. Çünkü Atatürk olmasaydı, bugün Türkiye de aynı kaderi paylaşabilir, Afganistan gibi iç savaşlar, baskılar ve cehaletle dolu bir ülke hâline gelebilirdi.
Roman, bir milletin geleceğini belirleyen en önemli unsurun “aydın bir lider ve bilinçli bir toplum” olduğunu gösteriyor. Atatürk, Türkiye’yi tam da bu karanlıktan kurtaran, toplumu bilime, özgürlüğe ve eşitliğe yönlendiren bir önderdi. “Uçurtma Avcısı”nda Afgan halkının yaşadığı acılar, aslında Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyetin değerlerinin ne kadar kıymetli olduğunu bize hatırlatıyor.
Bu yüzden ben bu kitabı sadece Afganistan’ın hikâyesi olarak değil, Atatürk’ün bize kazandırdıklarının farkına varmamızı sağlayan bir uyarı hikayesi olarak da görüyorum. Kitap, “Eğer biz Cumhuriyet’in değerlerine sahip çıkmazsak, bir gün biz de uçurtmalarımızı kaybedebiliriz” diyor adeta.
