Zynp
@ZynpG
Şu anda okuduğu kitap
8/10
4 günde okudu
·2020 16. kitabı
Reklam
Zamana ihtiyacım var, yaşlanmaya, yaşamaya, tecrübe etmeye, hata yapmaya, hatalarımda ısrar etmeye, bu ısrarı bir üslup meselesi haline getirmeye, sonra da ortaya çıkan hilkat garibesine, işte bu benim karakterim , demeye ihtiyacım var.
Biliyorum; gelseydin, sana sus’tuklarımı gene sus’acaktım.
Hem benim uzun bir cümlem yoktu senden önce: .....ahh!
Gitmeli miyim?
Akvaryumun sağında, muhabbet kuşlarının hemen arkasında, vazodaki kurumuş güllerin solunda duran tavlayı getirdi. Sehpanın üzerine yerleştirdi. Bütün taşları dizdi. Bir o koltuğa, bir karşı koltuğa geçip kendi kendine tavla oynamaya başladı. Sonra da bütün kapıları aldı.
Gidip dışarda bulacakmışım kendimi. İşte, hezimet. Zorluyorum. Kapı açılmıyor. Kimselerin okumaya cesaret edemediği, herkesten daha yalnız bir cümleydim galiba. O kadardım işte. Yığıldım kaldım böylece. Rahatım bozulmuş, yine ‘hazır ol’da dinlerken yakalamıştım kendimi. Esas duruştayken söylediğim sözmüş: Herkes kuytusunda kaldığı kadar konuşsunmuş. Akşam; herkesin kendine döneceği saatmiş.
Reklam