Kendi hayatının sorumluluğunu zamanında üstlenebilen insanlara gıpta ediyorum. Ama benim gördüklerim, yılgınlık ve umutsuzlukla raylara bakıyorlar. Ağrıdan kıvransalar da, mücadele etseler de, fırlatıldıkları çukurdan asla kurtulamayacak olan kırık insanlar. Kaybolup gitmek, benim gölgemin hoşuna gitmez mi?