Üç Kız Kardeş Bu tür kitaplara cidden bayılıyorum. Oyun sahnesi olsun, karakterlerin hepsine aslında mutlu izlenimi verilip acıklı olayları işlemesi olsun, gerçekten çok hoş. Anton Çehov'un kitaplarında hissettiğimi tam olarak tanımlayamıyorum. Nasıl desem... Oyun metnini okurken o kadar çok neşe ve hareketlilik hissediyorsunuz ki birkaç saniye sonra aslında hüzünlü olduğunu anlıyorsunuz. Çok acayip, gerçekten çok acayip...