Tanrım biliyorum senden çok şey istiyorum.
Ve biliyorsun ki artık bir başkası yok.
Ve biliyorsun ki kalbim yarılacak.
Biliyorsun ki geceler uzamaya başladı.
Biliyorsun ki,
"Yalnız hüznü vardır kalbi olanın."
Ağırbaşlı bir hüznün dostluğuyla dolu, geçmiş zaman anılarına ihanet etmişçesine sıkı sıkıya kapatırsın dudaklarını.
Susarsın.
Oysa ne çok boğuldun suskunluğunda.
Ortalık iyice karardığında, etrafındakiler seçilmez olduğunda, birileriyle yüz yüze gelecek istek kalmadığında içinde, artık gitmelisin. Bakışlar iyice bulanıklaştığında gitmek gerek; başka coğrafyalara, başka sokaklara, gökyüzünün henüz aydınlık vermeye devam ettiği yerlere.
Bu kent üzerine çullanıyorsa sabah akşam ve ağırlığı, adımlarını günbegün yavaşlatıyorsa gitmelisin. Direngen adımlarla, kalbini yormak pahasına, başka sokaklarda yürümelisin.