Yüzüne bakıyorum soran gözlerle. "Arabayı ben alayım, ev sende kalsın" mı diyecek?
"Arabayı da evi de alıyorum, oğlan sende kalsın” mı diyecek?
"Arabayı yakalım, içinde kendimizi de” mi diyecek?
Belki bu sefer sahiden terk eder beni. Adına ev dediğimiz bu bunaltıcı yeri, aile dediğimiz bu bulantılı şeyi... İki tamı bir araya getirip her ikimizi de eksilterek inşa ettiğimiz bu devasa Biz’i.... Belki bu sefer, ha? Belki bu sefer?