Reklam
Bir arkadaşım geçenlerde, "Karşında çocuk yok!" tabirinin aslında çocuklar için ne kadar aşağılayıcı olduğundan bahsetti. "Senin karşında çocuk yok!" diyerek, çocuğa karşı her tür muameleyi, yalanı, sınırlarına müdahaleyi, saygısızlığı, hatta istismarı da meşrulaştırmış oluyoruz aslında.
Çocuğunuza, bunun onun iyiliği için olduğuna kendinizi ikna etmiş olsanız bile, asla yalan söylemeyin. Sizin tam bir açıklıkla dürüst olmadığınız çocuktan, size karşı tamamen dürüst olmasını bekleme hakkınız olduğunu düşünmeyin.
Örneğin bir kadının başka kadınların açık giyindiğini görünce sinirlenmesi, kendisi bunun farkında olmasa da, içten içe ''Aslında ben de böyle giyinmek istiyorum; ama yapamıyorum," diye düşünmesinden, hissetmesinden, kendi gizli arzusundan ve bunu kendi kendisine itiraf edememesinden kaynaklanır.
"Kendisini savunabilen bir yetişkin dayak yediği zaman ona vuran cezalandırılıyor da kendisini savunamayan çocuk dövüldüğü zaman neden kimse cezalandırılmıyor?"
Reklam