Büşra Akgün Akbaba
@_1busra
𝓕♡
Dünyadan bezginliğim dünyalar kadar eski.
Şu anda okuduğu kitap
Ama insan böyle dedi sonra. İnsan yeryüzü kadar ağır bir yükü bir kadehin başında sırtından indirebiliyordu, hiç böyle şeyler olmamış, o korkunç an hiç yaşanmamış gibi zamanın kuyruğuna takılıp gidebiliyordu. Tamam, eksiliyordu, tükenmekle arasında bir adım kalıyordu ama devam edebiliyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Burada hayat denen rezalete, musibete, felakete tahammül etmek için gamsız olmak şarttı. Duygusuz olmalıydı insan. Aklı, vicdanı felç olmalıydı.
Bahar ilerlemişti, kavakların pamukçukları uçuştukça hülyaları ve özlemleri artıyordu. Özlemleri arttıkça
içi ağrıyordu.