Meltem çağlak
@_Aden__
Vicdanınızı bahanelerinizle rahatlatamazsınız.
Şu anda okuduğu kitaplar
Nasılım biliyormusun,Kimseye acımı belli etmemek için gülüyorum Kimse yıkıldığımı anlamasın diye şakalar yapıyorum Nasılsın diye soran olursa iyiyim diyorum Başkası ağlarken ben içime atıyorum bu aralar Kalp zaten yokluyor Düşünmek ağır geliyor nefes alamıyorum Ama kimseye çaktırmıyorum hep iyiyim ben hep mutluyum hep neşeliyim Ama işte oturunca bir köşeye o zaman dizlerimin bağı çözülüyor dalıyorum düşüncelere bir sigara diye başlayıp paket bitiyor öksürüyorum bu aralar herkes soğuk algınlık sanıyor ilaç al geçer diyor
keşke bir ilaç olsada herseyi unutsam yoksa bu beden bu acıyı kaldırmıcak biliyorum...!
Reklam
Sen de herkes gibi unutulacaksın. Unutulacaksın oğlum! Ölmekten değil, yaşamaktan korkmamaktır kahramanlık. Sevmekten sevilmekten korkmamaktır.
Önce, hayatta kalmayı seçeceğim. Önce beni sevmeyi öğreneceğim. Önce benim, kim, ne olduğuma dair yargılarımdan vazgeçeceğim. Isteklerimi önce benimle gerçekleştireceğim ki başkasının ruhuna musallat olmayayım. Önce benim en iyi halimi ortaya çıkaracağım. Önce kendi omzumdan öpeceğim. Kendi alanımı sahipleneceğim. Hatasıyla günahıyla kendi "bugüne mahsus" varlığımı kabul edeceğim. Kendi hayatımı kutlayacak, kendi huzurumu kutsayacağım. Önce ben ayakta kalacağım ki başkasının sırtına devrilmeyeyim. Önce ben ayakta kalacağım ki başkaları benim üstüme basıp geçmesin."
Bazen çabalamayı, çırpınmayı bırakıp akışa bırakmak gerekiyormuş suda ne kadar çırpınırsa o kadar dibe batar insan. Nasıl olsa herşey olacağına varıyormuş, pes etmek değil bu mola vermek biraz, nefes almak...
Bilinmezliğin kucağında çırpınırken aklında sürekli " ben ne yapacağım" sorusu vardır.
Reklam