Ayak çekti hükümet kapısından
Soyundu padişahlık hırkasından
Gördü ki bu dünya bir boş mekandır
Su üstüne kurulmuş bir binadır
Bu tarlaya kerem tohumunu ekti
Dâr-ı karara doğru niyetlendi
Güzel adını yazıp koydu cihanda
Keremden el çekmedi bir zamanda
Güven, huzur idi çünkü dileği
Sultan Murad’a ısmarladı yerini
Vasiyeti bu oldu o, şah gelsin
Üstünlük göğünün ayı yükselsin
Refah getirsin bütün insanlara