“Ölüm acı bir ilaçtır,diyordu ,unutmak ve artık ıstırap çekmemek için yüzünü buruşturarak , iğrenerek,gözlerimizi kapayarak bir hamlede içtiğimiz ilaç ...”
“Evet, içimde derin sevdalara,büyük ihtiraslara kabiliyet kalmamış…Anlıyorum ki Leyla beni vaktiyle çok yakmış,kalbimi harabeye çevirmiş… Sevda şimdi kalbimden dudaklarıma çıktı… O artık birini ötekinin unutturduğu buselerle bir nağme, bir tebessüm gibi dudaklarımda yaşayacak… Mamafih belki mesut olmak için de asıl çare budur:Sevdayı dudaklardan öteye bırakmamak, zehir gibi kalbe inmesine izin vermemek .”