“ Eve döndüm. Korkunç bir kederle annemin göğsüne atıldım. Kollarımla onu sıkı sıkı sardım, öptüm ve hıçkıra hıçkıra ağladım, ürkerek sokuldum ona sanki son dostumu kollarımda korumak ve onu ölüme teslim etmemek ister gibi... Ama ölüm çoktan çökmüştü zavallı annemin üzerine! “
“ Benim dostluğum, benim seven kalbim onun için önemsizmiş gibi geldi.
O eğitimliydi, bense aptallıkla yanıyordum ve hiçbir şey bilmiyordum, hiçbir şey okumamıştım, bir tek kitap bile... “
Çukur’da bir kardeşimiz fotoğrafını çekmemi istemişti. Çektim. Sonra, abi makineyi çantasına koy sen, dedi. Niye, dedim. Alırlar, dedi. Tavsiyesine uydum.. Ne olur ne olmaz. 😅
instagram.com/p/DXkWX-AjSZ6/?...