İzlediğim ikinci Dostoyevski filmiydi.. Bu da çok iyiydi.
Biraz ekleme yapılmış sanırım. Sanki yazarın yaklaşık 200 yıl önce söylemeye çalıştığı ama tam olarak söyleyemediği şeyi söylemeye çalışmış gibi. (O zaman bu kadar gelişmiş miydi psikoloji, çoklu kişilik bozukluğu, kişilik bölünmesi vs. 🤔)
Sarsıcı bir film olmuş. Valla ben beğendim.
Kitaptan sonra izleyince daha iyi geldi. Hatta önce filmi izleyip sonra kitabı okusam daha iyi olurmuş.
Biraz Fight Club havası da vardı. Birazdan biraz çokça…
Fight Club’ın da önce filmini izleyip sonra kitabını okumuştum. Daha anlaşılır olmuştu. Zaten o kitap için aksi mümkün değil gibi.
Ha biraz da İnsancıklar eklenmiş gibi sanki. Karşı bloktaki iki sevgili olayı…
Neyse iyi filmdi.. Teşekkürler Dost sakallı.. 🙂
ÖtekiFyodor DostoyevskiDövüş KulübüChuck Palahniukİnsancıklar
“ Çok ağır geliyor benim böyle bir bilinmezlikte olmam, bir geleceğimin olmaması, başıma ne geleceğini tahmin edememek.
Geriye bakmak da korkutucu. Orada hep acı var, bir hatırayla bile kalbim iki parçaya ayrılıyor. Beni mahveden kötü insanlar yüzünden sonsuza dek ağlayacağım! “
“ İnsanıklar'ı okumaya başlayınca daha ilk sayfalarda Dostoyevski'nin yazdığı şeyin benim yazdıklarımdan çok daha iyi olduğunu anladım; okudukça güçlendi bu izlenimim. O kadar heyecanlanmıştım ki birkaç kez kalkıp boynuna sarılmak istedim; fakat onun şamatalı, aşırı duygu gösterilerinden hoşanmayan bir insan olması engel oldu bana. “