Nehirlere kanışan zehirli atıklar gibi ağır ağır akarak, kanıma karışmakta yokluğun!
Hiç sormadım, neydi başka elbiseler içinde bulduğun aynı askıyla dolaba kaldırılan iki güzel yelektik biz güveye benzer bir şey oldu suskunluğun!... anladım ki:
apk naftalinlenmiyormuş meğer, eğer kanıtlanamıyorsa suçun!
11 temmuz 1997
sözcük, doğanın ölümsüz tek tanrısıdır!
şiir, okurunu bir çift siyah deri eldiven gibi giyer.
şairinin parmaklarını saklamak için...
parmakizleri, hayatın izlerinin ta kendisidir!