sonbahar kuşları teker teker terkettiler boğaz'ı/ o mızrap aynı yorgun tereddütle yoklardı şehnâz'ı/ içten bir serzeniş gibi tatlı hayli yumuşak bazı/ bazı tellerinde geçmiş zamanların istiğnası nazı/ o mızrap aynı yorgun tereddütle yoklardı şehnâz'ı
Sanki bir tesbih koptu tane tane savrulduk/ köy köy bucak bucak memleket memleket/ ne solculuğumuz solculuktu ne sağcılığımız/ karanlık bir kapı olup üstümüze kapandılar/ kimse bizi sevmedi/ ağır kan kaybıyız