uyumak için odasına girip sabaha kadar ağlayanlara, tuvalete diye kalkıp saatlerce bir köşede derin nefesler alanlara, kendi ailesinden bile saklanmak zorunda kalanlara, kendi evinde yedi kat yabancı gibi bir ömür tüketenlere, hepinize kocaman sarılmak istiyorum.
yine, 'böyle gelmiş böyle gidecek' diyerek, toprağa gömer gibi, olmuş ve olacağa dair ne varsa gönlüme gömdüğüm bir gece. siz buna ister bir mezar deyin, yahut bir bahçe. ya çiçekler açtırır yahut bir kabristana dönüşür, içimde ektiklerim.
"Kendinden şefkati öyle esirgemişsin ki yapılması gerekeni lütuf sanıyorsun. Haksızlık yapmamak için çırpınmış ancak en büyük haksızlığı kendine yapmışsın."