Fonksiyonun gerçek anlamını belirleyebilmek için limitini anlamak gerektiği ortada. Ve dünkü şu saçma sapan "kainatın içinde erimenin" limitinin ölmek demek olduğu da açık. Çünkü ölüm benim kâinatın içerisinde tam anlamıyla erimem demek. Buradan yola çıkarak eğer aşkı "A" ile, ölümü de "Ö" ile gösterirsek A=f(Ö), yani aşk, ölümün fonksiyonudur.
"Çok sayıda devir yaptırılan bir makine gibiyim; rulmanlar çok ısındı, bir dakika daha geçse metal eriyip damlayacak ve her şey bir hiç olacak. Çabucak soğuk su, yani mantık dökülmeli. Kovalarla döküyorum ama mantık, kızgın rulmanlar üzerinde cızırdıyor ve tutması imkansız beyaz bir buhar olup havada süzülüyor."
"Demek ki seviyorsun. Korkuyorsun çünkü senden güçlü, nefret ediyorsun çünkü korkuyorsun, seviyorsun, çünkü ona boyun eğdiremiyorsun. Ne de olsa boyun eğdiremediğini sever insan."