Nilsu
@_Edebihayat__
69 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Nilsu
, bir kitap okuduPuan vermedi·80 syf.·
31 saatte okudu
·Okunma: 25 Şubat 2026 22:07
·2026 15. kitabı
Reklam
Evler sahiplerini eleveriyor. Hem de en umulmadık anda.
Hele bahçeler.
Yoksa delişmen ortancalar, mora kesmiş zakkumlar neden coşku değil de anlatılmaz bir bırakılmışlık duygusu uyandırsın, böyle? Elle tutulur bir iğretilik. Ancak zamanla çözülebilir nedeni. Güneş bile eski resimlerdeki gibi kıpkırmızı, yusyuvarlak; artık kırmızlığıyla ısıtıyor yalnız.
Eskiden kalma tek tük ağaçlı yollar da, başlarına ve sonlarına taksi durakları konularak cezalandırılmışlardır başıboşluklarından ötürü.
Çünkü başkent burası. Burada her şeyi devlet kararlaştırır. İçlerine bir çığlık gibi tıkılı kalanlara yer yoktur burada!
Burası, yavaş yavaş, bin türlü güçlüğe göğüs gererek yetişenlerin, sonra da bu güçlüklerle bir daha karşılaşmamak için ellerinden her geleni yapacakların yurdudur.
Ankara, Mart ayının bu son pazar günü, kapılarına zincir vurulmuş çelikten bir iş hanı gibi soğuk ve asık yüzlü. Oysa üç ay süresince kar, temiz beyazlığıyla ne güzel örtmüştü her yanı. Öfkeleri bastırmış, coşkuları dindirmişti. Her şey, beyaz bir dalgınlıktı üç aydır. Evler de o yüzden süpürülüyordu ya boyuna. Bulaşıklar yıkanıyor, lekeli sofra örtüleri köpüren sulara bastırılıyor, boyuna eğilinip kalkılıyor, eğilinip kalkılıyor, yerlerden iplikler toplanıyor, kırıntılar süpürülüyordu. Evini dolaşılır kılmaya çabalıyordu herkes. Kış, en büyük yardımcıydı. Başkentin güneş ışığında büsbütün bürokrat duran sarı benzini gözlerden gizlemişti hiç değilse.
Nilsu
, bir kitap okuduPuan vermedi·65 syf.·
21 saatte okudu
·Okunma: 23 Şubat 2026 23:15
·2026 14. kitabı
Reklam