Bütün bunlar, insanlık adına şu ya da bu grup yerine birkaç kişi düşünebildiği için mi bu keyfe keder dehşetle son bulmak zorunda? Türümüz akıldan bu kadar mı yoksun, tarafsızca sevmeyi bu kadar mı beceremiyor, kendini korumanın en basit gerekliliklerine karşı bu kadar mı kör ki, aptalca zekasının son kanıtı, gezegenimizdeki tüm yaşamı imha etmek olacak?
Russell için, pragmatist düşüncenin aksine rasyonel düşünce kesinliğe ulaşmak için bir araştırma değil, bir macera, düşüneni daha uyanık ve zinde tutarak değiştiren bir kendini özgürleştirme ve cesaret eylemidir.