Rabbim sabır sırrına erenlerden eylesin. Sabır imanın yarısı diyor ya Rasulullah Efendimiz... Kemalata giden yolda Ona yakınlık yolunda sabırla imtihan var hep. Yaşadıklarımıza sabır, amellere devamlılıkta sabır, kendi nefsimize karşı sabır... İnsan ne kadar aceleci. Rasulun Taif dönüşünde ettiği dua sarsar beni. Alemler yüzü suyu hürmetine yaratılan Habibullah hor görülmüş, taşlanmıştır. Güçsüzlüğünü ve çaresizliğini Allah'a arz eder Ona sığınır. Duasında der ki "..gerçekte üzerime çöken bu musibet şayet senin bana karşı bir gazap ve öfkenden kaynaklanmıyorsa ben bunu dert etmem gönülden katlanırım."
Yeter ki O gazap etmesin, öfkeyle yüz çevirmesin, rızasından ayrı düşürmesin. Önce niyet önce istek.. amellerden önce. Günahlara batsak da yine sevdasindan caymamak. Hakkımızda hüküm verilmiş olsa cehennemlik olsak dahi Ona olan muhabbetimizi dile getirmekten caymamak. Nefis ve şeytana rağmen koşulsuz sevmek, severken isterken nefsi engel görmemek Onun büyüklüğüne sığınmak. Tek sermayemiz ona olan sevgimiz. Gücümüz o ümidimiz o. tereddütler bizim dermanımızı kesiyor.
Rabbim razı olacağı o hallere getirsin bizi.
"Musa, içinde bir tür korku hissetti.
-Korkma!- dedik.
Şüphesiz sen, üstün gelecek olan sensin!"