Belki de, hayat yetenerince uzun değildir aşık olabilmek için. Belki bin yıl yaşayacağımı bilseydim, bir karakterim olur ve ona göre birilerini sever, geri kalanlardan nefret ederdim.
Aslında, ben de o kuru yosunlara benziyordum. Daha doğrusu, benzemeye çalışıyordum. Fark edilemeyecek kadar az hayat belirtileri gostermeleri muazzam bir durumdu.
Bugünler geride kalacak... Kalmayacak! Her gece, herkes bütün acılarını hatırlayacak gözlerini kapattığında. Böyle olmasa, binlerce çeşidi olur muydu uyku ilaçlarının?