Üç tür insan vardır. İnsanların kimileri kendiliğinden anlar,kimileri anlayandan öğrenir,kimileri de ne kendisi anlar, nede başkasının dediğinden anlar. Birinciler çok akıllı olanlardır, ikinciler daha az akıllı,üçüncüler ise işe yaramaz olanlardır.
Gerçek yaşamla, düşlenen yaşam birbirinden o kadar uzaktır ki olanı bırakıp olması gerekenin arkasından giden kişi elindekinden de olur. Çünkü her şeyde ve yerde iyilik perisi kesilen kişi o kadar kötü içinde yıkıma uğrar. Bu nedenle bir hükümdarın, ayakta kalabilmek için iyi olmamayı ve iyiliği yerine göre kullanmayı öğrenmesi gerekir.