Bir hastalık,bir düello ya da kontrolden çıkan bir at bizi ölümle burun buruna getirecek olsa ebediyen mahrum olacağımız hayatın,tenselliğin, yabancı ülkelerin tadını çıkaramadığımıza hayıflanırız. Ama tehlike geçtikten sonra,bu hazların hiçbirinin yer almadığı durgun hayatımıza geri döneriz.
Yarın, yarından sonra,belki temelli sürecek ortak bir hayatın başlangıcıydı;kalbim bu geleceğe doğru bir hamle yaptı,ama bu gelecek artık yoktu,Albertine ölmüştü.
Benim teselli bulabilmem için bir değil, sayısız Albertine'i unutmam gerekirdi. Aralarından birini kaybetmiş olmanın üzüntüsüne tahammül edebilir hale geldiğimde, bir başkasıyla,onlarcasıyla aynı üzüntüyü baştan yaşamak durumundaydım.