Kendim için en iyisini yapmanın başkaları için asla yeterli olmadığını farkettim. Benim işim, ilerlemeye devam etmek. Herkesin yolculugumu onaylaması değil.
Dostoyevski diyor ki ;
" Gösterişin, torpilin, kibrin ve sayamadığım binlerce putun kol gezdiği bu çağda; bir bakışın, bir duruşun, bir hayatın sadeliğine inanıyorum."
