Şimdi geceye döküyorum içimi. Zaten bu hep böyledir, gündüz biriktirir geceye döker insan içini. Hepimizin yitiği başka, yittiği de…
Ondandır hep Suskunluğumuz. Çünkü herkes bir başkasının derdine yabancı… 
Hep sonradan geliyor aklım başıma. Sonradan gelen akıl ile de geçmişi düzeltmek mümkün olmuyor. Tekrarı yok hayatın…
Ne yeniden yaşamak mümkün ne de yaşadıklarını silebilmek. Önemli olan karanlık içinde doğru yolu bulabilmek…