Kitabı okurken bir miktar zorlansam da temel kaideleri içerdiği için vaz da geçemedim. Kitabı gündemime alma sebebim siyer vakfının hicri 1442 yılını ahlak yılı ilan etmesiydi. Ahlâk çalışmalarının en yoğun yapıldığı zamanlar, ahlakın en çok dejenere olduğu zamanlara denk gelir.Hele ki toplumca yozlaşılan şu çağda..
Ben her insanın kendi küçük dünyasında da bu durumlara rast geldiğini düşünüyorum, hepimiz başımıza gelen her olayı profesyonel bir yöntemle, başarıyla atlatamıyoruz; başa dönüp analizlere başvurma ihtiyacımız hasıl oluyor.
Kitap( ders kitabı olduğu için belki de) kritiğe ihtiyaç hissettirdi bende. Ancak dinleme fırsatı bulabildim, kritik sonrasında bir çok soruma da cevap bulmuş oldum:youtu.be/srePlbDpRdc
Sahihliği tartışılır bilgi ve hadisler mevcut, bazı kavramların yanlış kullanımı yer yer yanlış anlaşılmaya sebebiyet verebiliyor. Öncesinde daha sağlam bir siyer kitabı muhakkak tekrar edilmeli hissine kapılıyor insan.