Dünyanın bütün kötülükleri aynı kazanda kaynarken sen ateşini kimden aldın, ruhunu kiminle bölüştün, eksiksiz ve sadeleştirilemez olanın pesine kiminle düştün, yıldırımlar düşerken kimdi elinden tutan, kim açtı sana yüreğini karşılıksız, kim savundu seni herkese ve her seye karşı tek basına
Kundaklanmış petrol kuyuları gibi sürekli yanan bir ateşi nereye gömebilirdim ki içimde, yüreğimdeki oyuklar yetmemişti buna, ellerim yanmıştı, dışarı atmak zorundaydım, yaşayabilmek için, hayatın akışına bir sefer ayak uyduramadın mı arkadan gelen tekmeyi yapıştırırdı çünkü.