Her hayal kırıklığı ayaklarımıza asılan bir moloz yığınından başka ne olabilir? O özgürlük vaatleri sunan denizde biraz biraz aşağı doğru batmaz mısın? Ben taşıyamıyorum ki artık.
Ben tüm bu sevgisizliklerden, ben tüm bu yalanlardan, ben hep böyle yalnız bırakılmaktan, ben hep böyle acıtılmaktan çok yoruldum. Yirmilerimin henüz başındayken ölüm aklımdan geçmiyor değil...
Benim umutlarım bir çiçeğim taç yaprakları gibi koparıldı. Bitti artık kalmadı, hiç kalmadım.