Lilya
@_Lili__
Türkçe Öğrt.
Ankara
76 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Küçücük ama dünya güçlüsü bir kalbin hayat hikâyesi... Savaşçı bir ruh... Güçlü olmayı o küçücük bedeniyle nasıl öğrendi bilmiyorum ama bildiğim bir şey var ki insan umutları ve hayalleri olduğu sürece yaşama sımsıkı tutunabilir...
Bu gerçek yaşam öyküsü bir insanın ruhundaki derinliklere doğru bir yolculuğa çıkarıyor insanı... Günlük yazmak yaşamın aynaya yansıması gibi gelir bana... Hep zor gelmiştir yazmak, yazsam dahi okumak. Bu güçlü ve savaşçı ruh özgürce tüm duygularını bir kağıda aktarabiliyor. Buna hayran kaldım. Bastırılan duygu yok. Bir nehirin akması gibi akıyor duyguları, düşünceleri, hayalleri... Belki ben de bunu hayatıma geçirebilirsem kendimle aramdaki o şeffaf camı kırıp aşabilirim. O aradığım benliğime kavuşabilirim... Ah Burçak ruhuma, kalbime nasıl dokundun böyle. Ruhun daima huzur bulsun ve sen ışıklar içinde uyu...
Yarın öleceğimi bilsem şu an deniz görmek için yola çıkarım... Denizi görecek olmanın umudu beni ya yaşama tutundurur ya da son nefesimin olacağı yer en çok olmak istediğim yer olur.
Ölüm ve yaşam arasındaki o ince çizgide hepimiz varız. Ölümün nedeni veya saati bazen bir hastalıkla belirginleşiyor olsa da ölüm başka nedenlerle de hayatın içinde... Şimdi şöyle söz versem kendime... Bundan böyle öleceğim vakit gereksiz üzülürken ölmeyeceğime, istemediğim bir yerde veya birinin yanında ölmeyeceğime, kıymetsiz hissettiğim bir yerde ölmeyeceğime, istemediğim bir işin başında ölmeyeceğime yani buralarda bulunmayacağıma, kimse ve hiçbir şey için gereğinden fazla üzülmeyeceğime söz veriyorum...
Beynimizi biz mi yönetiyoruz yoksa koşullar mı?
Zihnimizin efendisi biz miyiz?
Yoksa bir köle mi olduk? Köle eski zamanda kaldı demeyin! Artık biliyoruz ki köleyiz(!)
Hayat istediğimiz gibi davranmaya müsaade ediyor mu? Yoksa koşullar çerçevesinde yaşamak zorunda mıyız?
Hadi bir soru daha, kimler nefsinin kölesi değil?
Pasifleşen zihinlerimiz, modern hayata ayak uydurabilmek için gereken neyse yapmaya ayarlanmış gibi. Zihinlerimiz kurulu bir saat gibi âdeta... İlgilendiğimiz alan, yaşama biçimimiz, tüm uğraşlarımız, hayallerimiz, isteklerimiz, hobilerimiz vs. tüm bunlar benliğimizi oluşturuyor.
Şöyle bir tartın kendinizi, siz kimsiniz? Sizi oluşturan ve şekillendiren etmenler neler?
Fark edeceksiniz ki teknoloji ucundan kıyısından bir yerinden çıkacak.
Düşünün ki birileri bir dünya oluşturuyor; bu dünyanın koşulları ve gerekleri bir şekilde bize empoze ediliyor. Sonrasında biz bu dünyaya düşüveriyoruz... Benliğimizi, kendimizi yönettiğimizi sanarken yönetilir hâle geliyoruz.
Sürekli değişim yaşayan benliklerimiz artık dönüşüme uğradı... Bir gün ansızın anlayacaksınız neyden neye dönüştüğünüzü. Tıpkı Gregor Samsa'nın bir sabah böceğe dönüştüğü gibi...
Köylüleri eğitmenin gerekliliği, cahilliğin bir halkı yıllarca nasıl geriye sürüklediğinin yaşanmış, gerçek bir kanıtı.
1.Dünya Savaşı ve Sakarya Savaşı yıllarında Anadolu köyünde yaşanan olayları, köylüyü, köylünün durumunu bir aydının gözünden tüm gerçekliğiyle yansıtan bu kitabı herkes okumalı.
Modern bir masal... Hem yetişkinlere hem çocuklara hitap eden kitapları büyük keyifle okuyorum. Keşke çocukken de okusaydım dediğim bu kitap fantastik bir eğlence ama alt metin ise mesajlarla dolu. Alegorik bir eser.
Okurken sizi bir masal diyarının kıyısına bırakıyor, asıl lezzet ise burada başlıyor. Ruhunuz özgürce dolaşıyor hayal âleminde. Hissettirdiği duygularsa sizi çocukluğunuza taşıyor. Durup düşündüğünüzde ise verilen mesajları anlıyorsunuz. Hayal gücünüzü başka boyuta taşıyan ve renk katan bu kitabı hem yetişkinler hem de çocuklar okumalı.
Ya bazı şeyler tersten olsaydı hayatımızda... Nasıl olurdu?
Düşünsene gerçekten! Bazı şeyler tam tersine ilerlese yaşamda neler olurdu ki? Solan, tüm yapraklarını dökmüş bir çiçek günden güne can bulsa, iyileşecek yeni yapraklar ve çiçeklerle adeta yeniden yeniden doğsa... Bu çok olağan bir durum aslında... Olabilirliği var. Peki ya sonsuza dek ayrıldığın aşkın asla olabilirliği olmayan sevginiz günden güne değişse ama olumlu yönde... Zamanla ilk günlerinize doğru yol alsanız. Taa tanışmanıza kadar. Sonra yine birbirinizden habersiz yaşadığınız zamana doğru gitseniz. Yani hayatınız tam ters istikamette gitse... Nasıl olurdu? Çok tuhaf değil mi?Yolda düz ve ileriye yürümek değil de geriye doğru yürümek? Yapmıyor muyuz bazen? Yapıyoruz aslında. Ama ya hep yapsak.... Eskiyen atmak üzere olduğumuz eşyayı yeni aldığımız güne doğru akan bir zaman düşünün.. ne kadar da ütopik aslında... Ama olsun. Zaman geriye aksınn! Yaşlı bir adam düşünün ki zamanı geriye akıyor ve gittikçe gençleşip bir bebeğe dönüşüyor. İşte tuhaf bir hikâye. Tadı damağınızda kalacak. :)
Aslında öyle ya da böyle ters ya da düz zamanın içinden yürüyüp gidiyoruz. Ne olduğumuz,nasıl olduğumuz önemli değil. Gidiyoruz ve bir şekilde bitiriyor hayat. Zamandan geçiyoruz ve bir anda her şey bitiveriyor...
Benjamin Button'ın Tuhaf HikayesiF. Scott Fitzgerald · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202027,8bin okunma