Ben benim.
Bu çivisi çıkmış dünyada silik bir iz. Kimse için yeterince var olmayan görülmedikçe hatırlanmayan. Gürültülerin arasında sessiz çığlıklarla meydan okuyan. Gerçek olamayacak kadar eksik. Bakışlarımın ardını göremiyorlar, göremezler. İnsanlık her şeye bir kalıp uydurmak zorunda çünkü farklılıklardan korkar, endişe duyarlar. Rutin güven teşkil ettiği sürece beni anlayamazlar.
Ben bile beni anlamazken birinin beni anlamasını bekledim. Statülerin, kalıpların, doğruların ardında tamamen yanlış bir hisse düştüm. Çırpındım çıkmak istedim, kaçtım deli gibi kaçtım. Yok olmak istedim. Başardığımı sandıkça daha da dibe battım. Süzülüyorum bu hislerin arasında varlığınla kaplandım. Gözlerimi çevirdiğim yerde başından beri bildiğim gerçekler bekliyor beni.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Clara gözlerinin yaşardığını hissederek yere baktı. “Beni dinlemiyorsunuz,” dedi. “Yalnızca duymak istediklerinizi duyuyorsunuz. Söylediklerimi çarpıtıp dengesizmişim gibi görünmemi sağlıyorsunuz.”
