Ardımda Kalanlar
Ellen Marie WisemanYazar:
Ellen Marie Wiseman
Çevirmen:
Solina Silahlı
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
444
Basım Tarihi:
Mart 2015
Yayınevi:
Arkadya Yayınları
Orijinal Adı:
What She Left Behind
ISBN:
9789759998059
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Siz hiç aklınız başınızdayken, kendinizi çok iyi ifade edebiliyorken ve seçimlerinizi kendi isteğiniz doğrultusunda yapabiliyorken "deli" damgası yediniz mi?
Belki pek çoğumuz bazen çevremizden, arkadaşlarımızdan ve belki ailemizden bazı durumlarda "Sen delirmiş olmalısın" gibi cümleler duymuş ama gülüp geçmiştir. Clara Elizabeth Cartwright' da duydu ama gülüp geçemedi. Çünkü bir akıl hastanesine kapatıldı. Hem de çok sağlıklı bir bireyken.
Babası ve annesi Clara'yı istemediği bir adamla evlendirmek ister. Clara o dönem Bruno adında bir delikanlıya aşıktır ve birbirlerini seviyorlardır. Clara'nın ailesi böyle bir evliliğe onay vermediği için Clara'nın bir akıl hastanesine yatmasına karar verir. Ne var ki Clara oraya tek kişi olarak gitmez...
Clara akıl hastanesinde çok kötü günler geçirir. Hiç umudu kalmamışken bir mucize olur ve tekrar normal hayatına döneceğini düşünür ama Willard Akıl Hastanesinden kurtulmak mümkün olmaz...
Hayatının yaşlılık döneminde huzura kavuşmuşken aslında hep bir yanı eksiktir ve onu Izzy adında genç bir kız sayesinde tamamlar...
Yazar bu kitabını yazarken gerçek bir akıl hastanesinin sergisinden ilham almış ve roman olarak okuyuculara sunmuş. Kitabın bazı bölümleri bana " Duy beni " adlı diziyi hatırlatsa da ( ve hatta sahneler aynı diyebilirim ) kitap güzel kurgulanmış. Hikaye çok dokunaklı ve akıcı bir şekilde ilerliyor. Yazardan okuduğum 2. kitap. Bu güzel kitabı okumama vesile olduğu için canım kitap ruhum @ze5516 a çok teşekkür ederim.
Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dilerim. 🩵
Gerçi biraz hüzünlenebilirsiniz söyleyeyim.
Puan vermedi·444 syf.··
Beğendi
·2025 195. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 14 Eylül 2025 16:56
Ah, Arkadya kitapları yine beni şaşırtmadı… O kadar güzel, acıklı ve içe dokunan bir hikayeydi ki zaman zaman çıkmazda hissettirdi. Kitabın sayfaları arasında ilerlerken bazen boğazım düğümlendi, bazen de umutla nefes aldım. Sonunu gözlerim dolu dolu, ama minik bir tebessümle okudum. Yine çok sevdiğim bir kitap oldu; bu dünyanın sıkıntılarından alıp beni bambaşka bir dünyanın içine bıraktı.
Ellen Marie Wiseman’ın anlatımı öyle sürükleyici ki, insan kendini hikâyenin içinde buluyor. Bu kez de geçmişin acılarıyla bugünün izlerini ustalıkla bir araya getirerek insan ruhunun ne kadar güçlü olabileceğini hatırlatıyor. Özellikle akıl hastanesinde geçen kısımlar, insanın içini sızlatan gerçeklerle yüzleştiriyor; çaresizliğin, yalnızlığın ve sistemin acımasızlığının izlerini taşıyor.
Kitabı okurken şu cümle içime dokundu:
“Bazı yaralar zamanla kapanmaz, ama insan yaşamaya devam eder.”
Belki de bu yüzden çok sevdim; çünkü bana da unuttuğumu sandığım duyguları hatırlattı.
Bir başka yerde şöyle diyordu:
“Sevgi, bazen en ağır acıların bile üstünü örten tek şeydir.”
İşte tam da bu yüzden sayfaları çevirdikçe bir yandan hüzünlendim, bir yandan da umut buldum.
“Ardımda Kalanlar”, bana göre sadece bir roman değil; geçmişle, kayıplarla, umutla ve insan ruhunun dayanma gücüyle ilgili derin bir yolculuk. Kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey, belki de en çok buydu: Her şeye rağmen, yaşamaya devam edebilmek.
Ellen Marie Wiseman’ın kaleminden okuduğum ilk kitap Yetim Koleksiyoncusu’ydu bu ise ikinci kitap “ARDIMDA KALANLAR” her kitapta bu yazara biraz daha bağlanıyorum.
Çok büyük bir beklentiyle başlamıştım ilk okuduğum kitabını çok beğendiğim için ve kesinlikle beklentimi karşıladı ve hatta beklentimin epey üstündeydi desem yalan olmaz.
Kitabı size şöyle anlatmak istiyorum:
Çok sevdiğiniz ve karnınızda onun bebeğini taşıdığınız bir adamla evlenmek istiyorsunuz babanızla bunu konuşmak istiyorsunuz ama maalesef ki babanızın sizden farklı planları var. Parasını arttırmak amacıyla erkek çocuğu yani (sizin abinizin) ölümü sonucu ortaklık yapacağı kişinin çocuğuyla evlendirmek için elinde kalan tek koz sizsiniz. Peki babanız bu kozu elinden kaçırdığında en fazla ne kadar ileri gidebilir?
18 yaşında karnınızda bir bebekle size en fazla ne yapabilir? Cezalandırır? Telefonunuzu alır? Evden çıkmanıza izin vermez? O kişiyle görüşmenizi engeller? Hayır tüm bunlar değil peki akıl hastanesine kapatmak mesela? Evet kesinlikle öyle kitap böyle başlıyor. Bu anlattığım olayların baş karakteri Clara adlı genç kız, olay yaklaşık 1920’lerde geçiyor. Ve ortaya çıkış şekli ise 1995’li yıllarda Isabella adlı yine genç karakterimizin annesinin babasını uykusunda öldürüp akıl hastanesine kapatılması ve yeni üvey ailesinin de bir müze için araştırma sonucu başka bir akıl hastanesinin deposunu incelemeye başlaması ile Clara adlı genç kızın günlüğünü bulmasıyla başlıyor her şey. Peki Isabella ya da namı diğer Izzy’nin annesi neden babasını vurdu? Gerçekten aklını mı kaçırmıştı? Kızı için miydi? Neleri göze aldı? Her şey normal giderken neden şimdi? Olayları bir Isabella’dan, bir de geçmişe gidip Clara’nın dilinden okuyoruz. Ve tüm bu soruların cevabı kitabın içinde saklı. O kadar etkiliyeci, güzel
Clara… Ah zavallı Clara senin hikayeni okurken yüreğim sızladı. Uzaklardan sana yardım etmek, sarılmak, acını dindirmek istedim. O küçücük yüreğine, kalbine neler sığdırmışsın sen öyle… İnanılmaz bir kitaptı. Her ne kadar karakterler ve olay örgüsü gerçekdışı olsa da ben romanın içinde kayboldum. Ruhum üşüdü okurken eminim sizin de vicdanınıza ve kalpinize iyi gelecek onun öyküsü.
***10
Öncelikle kitap muhteşemdi. Elimden bırakamadım. Su gibi akıp gitti.
Hikaye şimdiki zamanda Izzy ile 1930'lu yıllarda Clara'nın hayatını anlatıyor.
Akıl sağlığı yerinde olan Clara göçmen çocuk Bruno'yu sevdiği için şehrin en zenginlerinden olan babası tarafından özel bir kliniğe yatırılmasıyla başlayan mücadele maalesef bir ömür boyu sürüyor. Clara elbette çıkacağını düşünürken daha korkunç bir yer olan Wiillard akıl hastanesine naklediliyor. Ve Clara hamile. Bruno hey şeyden habersiz belli ki. Clara kendisine yakın bulduğu bir hemşireye, diğer hastaneye nakledilmeden önce bir mektup veriyor ve yalvarıyor Bruno'ya ulaştırsın diye.
Willard korkunç bir yer. Akıl sağlığı yerinde olup buraya kapatılan, iyileştirme adı altında ne işkencelere maruz kalan insanlarla dolu. Clara hep kaçış planları yapıyor ama nafile her deneme sonucu korkunç muamelelere maruz kalıyor ama bir şekilde bebeği de kendi de ayakta kalmayı başarıyor. Bebek doğduktan sonraki durum daha felaket.
Bu arada İzzy babası ölüp annesi hapiste olduğu için koruyucu aileyle yaşıyor. Üvey annesi kapanmış olan Willard akıl hastanesini araştırma ekibinde olduğu için İzzy de bu ekibe katılıyor istemeyerek de olsa. Çünkü hastane onun psikolojisini iyice alt üst ediyor. İzzy'nin hikayesi apayrı üzücü.
Biri geçmişten biri gelecekten bakalım yolları nasıl kesişiyor.
Harika bir kitap olduğunu tekrar söylemek istiyorum. İçler acısı olayları okurken gerçek gibi film izler gibi yaşadım.
Keyifli okumalar.
aklım yerinde mi bilmiyorum ama yüreğimin hâlâ aklı başında...
Ellen Marie Wiseman ile 4 yıl önce erik ağacı kitabı ile tanışmıştım anlatımı o kadar hoşuma gitmişti ki 1 yıl içinde diğer 3 kitabını da okumuştum sanırım okumadığım bir kitabı var onu da yakında okumayı planlıyorum. Bu kitabı 3 yıl önce okumuştum geçenlerde kitaplığımı düzenlerken gözüme çarptı ve tekrar okumaya karar verdim. Çok iyi hatırlıyorum ilk okuyuşumda ağlamaktan kitaba ara vermiştim yine aynı olaylar gerçekleşti. Akıcı ve yalın bir dil ile yazılan kitabı okurken sıkılacağınızı kesinlikle düşünmüyorum aksine kitap öylesine içine alıyor ki sizi bir de bakmışsınız karakterlere ağlayıp onlarla gülüyorsunuz. Farklı dönemlerde yaşayan iki kadının hayatını ve verdikleri mücadeleyi anlatıyor kitap, açıkçası ben çok etkilendim okurken ağladığım çok bölüm oldu. Yazarın diğer üç kitabında olduğu gibi bunu da çok keyif alarak okudum.
Selam dostlar Ellen Marie Wiseman’ı Erik Ağacı ile tanıdım. Bildiğim bir konuyu farklı bir pencereden etkileyici bir biçimde anlatmıştı. Ardımda Kalanlar’da ise çok daha fazla etkiledi beni. Hırpaladı, yordu, ağlattı. En güvensiz olduğum konuyu ele almıştı bu kez:Akıl hastaneleri! Uzun uzadıya konuşmak istediğim ve kitabı okuma sürecinde de bol bol hikayelerde konuştuğum bir konu. Yazarın akıl hastanelerinde sağlıklı insanların tutulduğuna dair endişesi kendisini bu kitabı yazmaya itmiş. Bunu kitabın sonundaki röportajında görüyoruz. Tam da bu sebeple kendimi bildim bileli içimi huzursuz eden, korktuğum bir düşünceyi bir yazarda görmek ve bunu kitaba dökecek kadar eyleme geçmesine sebep olması, duruma daha da korkuyla bakmama sebep oldu. Bilhassa 1800lü yıllar ve 1900lü yılların başlarına kadar akıl hastanelerinde ne yazık ki sadece hasta insanların tutulmadığına dair deneyler ve araştırmalar mevcut. Böyle bir şeyi yaşamak bir insanın başına gelebilecek en korkunç şey olmalı. Yazar bu konuyla ilgili endişesi ve yapılan araştırmaların sonuçlarını görmesiyle bir kurgu yaratıyor ve bu kurgunun bazı detaylar olmasa da yaşanmış bir gerçek hayat hikayesi olduğunu bize gösteriyor. Düşünemiyorum. Bilimin yeterince gelişmediği, kime deli denir kim normaldir sorularının yanıtlarını bulmanın kolay olmadığı bir zamanda sağlıklı bir bireye akıl hastası muamelesi yapmak ve onu en vahşi, en can acıtıcı şekilde sözde iyileştirmeye çalışmak fikrini ne zihnim alıyor ne duygularım.
Kitapta iki ayrı zaman dilimi ve dolayısıyla da iki ana karakterimiz var. Clara ve İzzy. İki ayrı kadının başından geçenler aktarılıyor bize. Yaşamlarında çok acı yer alan ve her şeye rağmen yaşama tutunan iki kadın. Yazarın okuru kitaba bağlı bırakması konusunda yeteneği şahane çünkü her bölüm sonunda diğer
Ardımda Kalanlar’ı okurken gerçekten çok etkilendim. Clara’nın sevdiği adamın onu kurtarmaya çalışırken hayatını kaybetmesi ve onun haksız yere akıl hastanesine kapatılması çok üzücüydü. O dönemde akıl hastanelerinde insanların insanlık dışı şartlarda, neredeyse işkenceye varan kötü muamelelere maruz kaldığını görmek de çok can sıkıcıydı. Clara gibi masum birinin ailesi tarafından terk edilip böyle bir yere kapatılması, dönemin ne kadar acımasız ve anlayışsız olduğunu gösteriyor.
Clara’nın bu zor şartlarda bile güçlü kalması, kendine olan inancı ve kızını bulma umuduyla yaşaması beni derinden etkiledi. Ayrıca Izzy’nin annesinin geçmişiyle yüzleşememesi, mektuplarını okumaması ve yaşadığı pişmanlık da hikâyeyi çok gerçekçi ve dokunaklı kıldı.
Bu roman sadece bir aile draması değil; sevgi, umut ve insanın direnme gücü üzerine düşündüren güçlü bir hikâye. Okuduğum için memnunum, tavsiye ederim. #k:31191e Ellen Marie Wiseman
Ellen Marie Wiseman
Ardımda Kalanlar
Merhaba!
Kitabın konusuyla ilgili yazarın çıkış noktası olan -akıl hastanelerinde zorla tutulma düşüncesi- güzel olsa da anlatımını çok yavan, betimlemelerini başarısız buldum.Ardımda Kalanlar
Bir anne baba düşünün insan değiller ya başka da bişey demiyorum şimdi bu kitap bunca acıdan sonra mutlu mu bitti bilemedim.Soluksuz okudum o kadar merak uyandırıyor ki elimden bırakamadım bu kitap için en az 3 gün diyordum ama hemen bitti.Yine kitap alma hastalığımdan alıp yıllarca okumadım bir kitap daha bitti.İyi ki okumuşum.Clara kadar dayanabilir miydim o acıya çok zor….Kitapda merak ettiğim yarım kalan şeyler oldu annesi babası nasıl öldüler Can çekiştiler mi nerdeydiler o kısımlar yok.
Yazar Hakkında
Ellen Marie WisemanYazar · 5 kitap
Ellen Marie Wiseman,kendisindeki bu okuma-yazma aşkını daha ilkokuldayken keşfetmiştir.Türkçe'ye çevrilen Ardımda Kalanlar,Erik Ağacı ve Kara Nehir adında 3 kitabı bulunmaktadır.Yazarın henüz Türkçe'ye çevrilmemiş 1 kitabı daha vardır.Kendisini
facebook.com/EllenMarieWisemanAuthor
twitter.com / EllenMarieWise adreslerinden de takip edebilirsiniz.
