Gerçekleşmeyen yaşantılarda bıraktım ben kafiyeyi.
Acı, keder benim güzelliğimi çıkarıyor sandıkça içimdeki ışığı söndürüyormuş.
Güzellikler hep olacak ama hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
Süsler gerçeğin üzerini kapatamayacak.
Aşabilirim sandığım her adımda dikenler derinlere batıyor
Parçalandı ellerim, sancıyor ruhum yaraların arasında
Fark etmedim sandığım gerçekler usulca filizlendi kalbimin derinliklerinde
Sarmaşıklar sarıyor ruhumu ışığımın etrafında
Boğuluyorum lakin acım şifamın bir parçası
