Ölmek istemek yerine,
Hergün inatla daha fazla yaşamak istiyordum.
Her an için daha pozitif olabilmeyi ,
Mutlu olabilmeyi,
İnsan olabilmeyi,
Bunların daha büyük hasarlara yol açacağını bilmeksizin,
Bu adımları attığım hergün,
Daha da çöktüğümü farketmedim.
Farketmedim değil,
Görmek istemedim.
O kadar uzun süre duygularımı ve insanlığımı kapalı tuttum ki,
Hiçbir sorun yok sanıyordum.
Fakat her şey kusmaya başladı.
Aylarca içimde tuttuğum bu maskeler şimdi bir bir dökülüyor ve ben ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.
Tekrardan gülüşümün yüzümde solacağını düşünmemiştim.
Hemde kendi ellerimle.