İletişim kurmaya çalışırken sizi dinlemeyen insanlar genelde ben seni dinliyorum ama sen beni hiç dinlemiyorsun cevabını verir. Beklentilerinizi ve arzularınızı sinsi sinsi küçümsemeye ve bunu size empoze etmeye başlar. Peki ya insan karşılıklı anlayışın olmadığı toksik bir ilişkide kendini neden zorlar? Bence bu durumda olan herkes gönlünde bu sorunun cevabını biliyor ve bundan kaçınıyor. Kendinize sormanız gereken tek soru ise nereye kadar kaçmayı düşündüğünüz neden kaçtığınız değil. Öğrenmeniz gereken bu dersi öğrenene kadar yaşamaya devam edeceksiniz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kimi insanlar var ki ne kadar zorluk yaşarsa yaşasın bu süreçte yaşadıklarının kendisine ait olduğunu bilir ve acısını etrafından çıkartmaya çalışmaz lakin kimi insan vardır işte o insanlar kendi hayatlarını bile isteye zorlaştırır ama kabullenmez. Elinde olanı anlamaz zaten elindekileri de yıpratır. Yapılan şeylerde kendisine dönüp bakabilme yetisine sahip olmayan bu insanların ağzından çıkan ilk söz karşısındakine saplamak istedikleri bıçaklar olur. Bu tip egoist insanlar yalnızlıklarını güç olarak görür ve çevresinde onu sevdiği için var olan kişileri ne kadar yıprattığını anlamaz, hiç gitmeyeceklermiş gibi devam ederler. Manipülatif insanlar olmaları en ortak özellikleri. Anlayışsızlıklarını örtmek için sizi anlamasalar dahi anlıyor gibi davranarak onlar hakkında olumlamalar yapmaya başlamanızı sağlarlar. Suçluluk psikolojisini size enjekte eder ve istedikleri gibi yönlendirirler.