Sanırım kış mevsiminin de etkisi büyük bunda ama özellikle son dönemlerde iyice tatsız, duygusuz, duyarsızlığım hat safhalara ve heyecanım sıfır noktasına bu kadar yaklaşmışken tamamen tesadüf sonucu bu kitabı tekrardan okudum ve içimde bir şeyler kıpırdadı, ilaç gibi geldi bana. Daha önce de okumuştum bu kitabı evet okudum ve bitirdim, o zamanlar bir şeyler hissetmediğimi şimdi bu kafada tekrardan okuduğumda anladım. Size tavsiyem, bu kafaya gelmeden bu kitabı elinize almayın.
Artık asla geçmişteki o hatasız, duygusuz, dünyadan kopuk centilmen insan olmak istemiyorum, suçun ve dehşetin tüm derinliklerine dalacak olsam da artık gerçek yaşamı istiyorum.
Tutkumun sadece körelmiş olduğunu, toplumsal çılgınlık tarafından, dayatılan centilmenlik ideali tarafından çiğnenmiş olduğunu anladım. Canlılığım her zaman vardı elbette, sadece yaşamaya cesaret edememiştim, kendimi boğazlamış ve kendimden gizlemiştim.