Bir yıl önce komşum bana dedi ki: "Hayattan nefret ediyorum. Çünkü onda acıdan başka bir şey yok."
Ve dün mezarlıktan geçerken, onun kabrinin üstünde hayatın dans ettiğini gördüm.
Kuş tüyünde uyuyanların gördükleri düşlerin toprak üstünde uyuyanların düşlerinden daha güzel olmadığını bildiğim halde, hayatın adaletine olan inancım nasıl azalır?