İster duygusallıktan ister ölen kişinin hâlâ var olduğu ve ihtiyaç duyabileceği hissinden dolayı olsun çok az insan ölen bir akrabanın eşyalarını hemen elden çıkarabilir ve bazen bunu yapmak yıllar alır. Sevilen bir evcil hayvanın ölümü bile karmaşık fikirleri kışkırtır.
Platon’un aktardığı popüler bir görüşe göre “varlıklı ve sağlıklı olmak, başkaları tarafından onurlandırılmak, yaşlılığa ulaşmak ve kendi ebeveynlerini gerektiği gibi gömdükten sonra çocukları tarafından olması gerektiği gibi gömülmeye hazırlanmak ve ihtişamlı bir biçimde gömülmek” bir insanın başına gelebilecek en iyi şeydir.
Bazıları kendi kişisel kayıp ve üzüntülerine gözyaşı dökmek için vesile arar… Sevilen birinin kaybı yaygın bir insani deneyimdir ve yas tutanlar cenazeye kendi kişisel acılarını da getirirler.