Olan olmuştu, sevmişti bir kere. Aşkı her istediğinde bir kenara atmak olmazdı. Elbise değildi ki bu. İnsan bir hayatta iki kere sevemez, buna ahlaksızlık derler, diye düşünüyordu.
Çoğu insan, ağızlarından iyi söz çıkmadan önce duraksar, utançtan kıpkırmızı kesilir, fakat boş lafları yüksek sesle, cesurca dile getirir. Oysa bu lafın kaybolup gitmeyeceğinin, aksine arkasında uzunca ve bazen silinemeyecek bir kötülük bırakacağının farkında değildir maalesef.
Geçmişte insanlar hakkında yanılmasına, hatta gelecekte de yanılacak olmasına, yüreğinin ızdırap çekmesine karşın, içindeki iyi niyeti ve iyi niyete inancını bir kere bile kaybetmemişti.