Cotyar

Em ne siwarê xelkê ne Siwarê serbilindiyekê Siwarê hedbane Xwe li tîr û mertalan dixe Berê me li serfiraziyeke bênav e Barê me welatekê Barê me dozeke giran Barê me êşeke Ji êşên axir zaman Xwe li me bigrin Li vîn û hesreta me Li xeyalên bihuştî Em ne siwarê xelkê ne Û em ê tu carî nebin Heke we qala me kir Heke we xwe li helwesta me girt Sibê ji bîr nekin Roj qibleya dilê me Li wextê herî teng û zor Dengê rizgariya li ber guhê me Ji ber ku em siwarên wî Ew serdarê me ye..
Kurdî
Reklam
bi hebûna te roj li me pîroz ê ..
Kurdî
ger ji destê te bihata.. belkî ji destê te bihata min ê welatek bixwesta, dema dengê baranê xwe li pûkê xist, dema tenêtî bû girêkek û di singê de xwe mezin kir, dema gavên te di valahiyê de çû û hat û te poşman kir, jîn.. û dema te xwest vegerî bo du gotinan, çend henekan, qedehek çay, fîncanek qehwe bi cilên keskeksorî, di bin ala serxwebûnî de, li wir, li qerexa Dicleyê. û dema te xwest bibêjî êdî zarok qet nayên kuştin di dawa dayikan de, û dema te xwest bibêjî êdî hemû deriyên bajar vekirîne, ji her çar parçeyên dil û dema te xwest bibêjî, tovek çandiye di axê de, agirê newrozê sal, duwazdeh meh li kelehê gurr û geş e.. belê, min ê welatek bixwesta ji te dema dengê baranê xwe li pûkê xist, dema êş bû dijminekî veşartî û di singê de xwe mezin kir, mezin kir dema çavên te di kuçe û kolanên Amedê de li kesekî gerî, gerî, û te poşman kir temen. û dema te xwest vegerî, vegerek bo ramûsanekê, çend riste ji xanek, çend şêrînî, meş û dilek, erê, ji peyasê heta derê çiyê, li gavên xwe mikur hatî, meşî, meşî wek hûrika baranê, wek nermahiya biyê, wek beriya tofanê, beriya Amedê, dara berî, bêriya dûr.. kesek, kesek ku, bi tenê belkî, bi du gavan ji te dûr û bi sê gavan li te mûr e ji destê te bihata min ê welatek bixwesta li biyaniyekî, li hember gulên hesînî, pêlêk êş û kûlmek xwê naweşe, nabare, nalenal e, tenê nenalê û nenale ji dengê Cizrawî, şev, xerîbî, û baran e! dizanim helbest bivirek e koy e, li ser navoka min û ya mirinê. qûtbûnekê dixwazim, qirînek, û bêjingek biqasî xwestina welatekî,
Kurdî
lê herwekî ku ji tov re ax, av, tav, germahî û hewa divê, ji qewl û sozan re jî rûmet, xebat, sebat, lêgerîn, xîret û evîn divê..
Kurdî