Ne yaparsam yapayım, yalnız, kıskanç ve bütün dikkat dağıtmalarımı defeden bu iğrenç düşünce, tıpkı kasvetli bir vesvese gibi her zaman benimle, benimle yüz yüze, perişan ve başımı çevirdiğimde veya gözlerimi kapattığımda buz gibi elleriyle beni sarsıyor. Ruhumun kaçabileceği bütün biçimlere giriyor, tıpkı bir şarkının korkunç nakaratı gibi bana hitap eden bütün kelimelere nüfuz ediyor, kendini hücremin korkunç demir parmaklıklarına benimle birkte yapıştırıyor, uyanık olduğum halde bile etrafımi sarıyor, sarsılmalarla dolu uykumda beni gözlüyor ve rüyalarımda bir hançer şeklinde tekrar ortaya çıkıyor.