‘’Bir insanın başkalarında kusur görmesi, ayıplaması, gerçekte kendi kusurunu görmesi demektir. İnsanın önce kendisindeki kin, kıskançlık, hırs, acımasızlık gibi kötü huyları görmesi, onlardan arınması gerekir. Ondan sonra başkalarını kınamalıdır.’’
‘’Aşk geldi. Damarımda, derimde kan kesildi.
Beni kendimden aldı, sevgiliyle doldurdu.
Bedenimin bütün bölümlerini sevgili kapladı.
Benden kalan yalnız bir ad , ondan ötesi hep o.’’