-Biliyor musunuz, bana bir hastaya yapılan şu tavsiyeyi anımsatıyorsunuz: ‘’ Müshil deneseydiniz.’’ -‘’ Verdiler daha kötü oldu.’’-‘’ Sülük deneyin.’’-‘’ Denediler, daha kötü oldu.’’ -‘’ E, o zaman yapacağınız tek şey Tanrı’ya dua etmek.’’ -‘’ Denediler, daha kötü oldu.’’ Biz de sizinle işte bu durumdayız.
Evet, alçak , iğrenç adam! Benden başka hiç kimse bunu anlamaz ve anlamayacaktır; ben de kimseye anlatamam. Dindar, iyi ahlaklı , namuslu, akıllı bir adam diyorlar; ama onlar benim gördüğümü görmüyor. Sekiz yıldır hayatımı nasıl mahvettiğini , içimde canlı olan her şeyi nasıl boğduğunu , benim aşka gereksinimi olan capcanlı bir kadın olduğumu bir kez bile düşünmediğini bilmiyorlar . Her adımda beni nasıl aşağıladığını ve yaptığı şeyden hoşnut olduğunu bilmiyorlar . Yaşadığım hayatı haklı çıkartmak için bütün gücümle çabalamadım mı? Onu sevmeye , kocamı sevmek olanaksız olunca oğlumu sevmeye çalışmadım mı? Ama zaman geçti, artık kendimi aldatamayacağımı, dipdiri bir kadın olduğumu, bunda benim suçumun olmadığını , Tanrı’nın beni böyle yarattığını, benim için sevmenin ve yaşamanın gerekli olduğunu anladım. Şimdi ne olacak?