“Hayat nasıl da ayırıyor anneyi evlattan, kardeşi kardeşten… Herkesi kendi derdiyle bir kafese sıkıştırıyor. Görsen de anlasan da uzananmıyorsun. Anladım ki bir tek ayak bağı olmamayı becerebilirsem, iyi gelirim onlara. Yük olmasam, belki o zaman faydam olur. Bana yer yok. Anladım.”