“Uyuyamıyorum ama uyanıkken de uyuyor gibiyim.
Korkuyorum ama korkusuz görünmeliyim.
Düşünüyorum ama özgür değilim.
Düşüncelerim bir süzgeçten geçiriliyor.
Onaylanıyor ama onay aramıyorum.
Susuyorum. Hayır, susturuluyorum.
Düşlerim, fikirlerim esir altında.
Sımsıkı sarmışlar etrafımı.
Gözlerimi açıyorum kimse yok.
O hâlde kim tutuyor beni.
Beni tutan yok.
Neden konuşmuyorum o zaman.
Neden düşünemiyorum.
Bomboş odada oturuyorum öylece.
Kendime söz geçiremiyorum.
Kendimi dinleyemiyorum.
Bembeyaz bir odanın içindeyim ve bu odanın kapısı yok.
Nasıl kurtulacağım buradan.
Düşünerek.”
NP