Bizler doğan güneşe değil, batan aya bakakalanlarız.
Bundandır belki de hiç mutlu olamayışlarımız
Ay çıkar tepeye, yıldızlar konar gökyüzüne
Ve bununla beraber biz ortaya çıkarız.
Aydınlığa alışık değil gözlerimiz,
Hep siyahı arıyor, etraf kararıyor ya hani
Gün işte o zaman doğuyor.
Unutulmuş,kıyıda köşede bırakılmış, kırılmış insanlarız.
Biz mum ışığında yaşamayı, güneşe sayanlarız ...
N.P