Her halükârda bir soruya cevap bulunmuştu.
Asla, insan dünyada hiçbir sebeple acısının artmasını dileyemezdi. Acı konusunda tek bir şey isteyebilirdi: Durmasını.
Dünyada fiziksel acı kadar kötü bir şey yoktu. Acı karşısında kahramanlar yoktu, kahramanlık yoktu; sakatlanmış sol kolunu boş yere tutup yerde kıvranırken bunu tekrar tekrar düşündü.
İnsanlar tıpkı yabancı ülkelerden koparıldığı gibi geçmişten de koparılmalıdır, çünkü atalarından daha iyi durumda olduklarına ve ortalama maddi konfor düzeyinin sürekli yükseldiğine inanmaları şarttır.
Kitleler asla kendiliğinden isyan etmez ve hiçbir zaman sırf ezildikleri için ayaklanmazlar. Aslında onlara mukayese için ölçütler vermediğiniz sürece ezildiklerinin bile asla farkına varmayacaklardır.