1900lerin ortalarına değin erkeklik deyimi Türkcede dayanıklılık, baş eğmezlik, sağlamlık, sapıklık, ahdevefâ, sözünde durmak, güvenilirlik, inanmışlık, âdillik, hakbilirlik, arkadaşlık, sırtını dönmemek, ağırbaşlılık, hal ile hareketlerde kıvırmama, yürüyüşte kırıtmama, sözleri peltek ve yayarak telâffuz etmeme, ilişkilerde etkinlik( faillik) ile muktedirlik, zayıfa, yaşlıya, çocuk ile kadına silah çekmeme, kadın karşısında hakbilir olmakla birlikte, çıt kırıldım kibârlıklara tevessül etmeme anlayışını temsil edegelmiştir.