Bazen çok şiddetli bir yalnızlık hissiyle içimin ezildiği oluyor. Eskiden yalnızlık bana bir nevi gurur verirdi. Bir sürü insanın arasında yalnız olduğumu bilmek, onlardan başka şekilde yaratılmış olduğumun bir kanıtıydı. Fakat şimdi yalnız bir adamın ne kadar zavallı ve aciz olduğunu anlıyorum. Bir sürü insanın lüzumu yok fakat hayatta hakiki birkaç dostu olmayan adam pek talihsizdir.
Âşık olacak kimse bulamazsam mazide ahbaplık ettiğim hatunlardan birini muhayyelemde (hayalimde) canlandırır, onun bir zamanlar bana gösterdipi tatlılıkları gözönüne getirir, kendisine şiddetle abayı yakarım.